قصص و روايات - قصص رومانسية :

قصة شباب طفلة الجزء الثاني بقلم إسراء محمود الفصل السابع عشر

قصة شباب طفلة الجزء الثاني بقلم إسراء محمود

قصة شباب طفلة الجزء الثاني بقلم إسراء محمود الفصل السابع عشر

بسنت:ماتيجوا نرقص الاغنية دى حلوة اوى
نور:يلا
اسراء:كريم ممكن ترقص معايا
كريم:اكيد اتفضلى
قام كل من اسراء وكريم وبسنت ونور واسلام وريم عشان يرقصوا
قام آسر وانحنى لملك وبابتسامه ساحرة:تسمحيلى بالرقصه دى
ملك:ههههه اسمحلك

وهما بيرقصوا
آسر:انا مبسوط اوى انى برقص معاكى ياملك
ملك:هههههه ليه
اسر:بصراحه بصراحه
ملك:ايوا بصراحه بصراحه
اسر:عشان انتى دلوقتى بين ايدى وفى حضنى
ملك وقد احمر وجهها خجلا:شكرا
اسر بإبتسامه فرحه رقص معاها بسرعه
ملك:علفكرة دا سلو مش رقص بلدى اهدى شويه
اسر:ههههه حاضر

 

بعد انتهاء الاغنية
ملك:ياعيال انا عايزه انزل البحر
اسراء:ماتنزلى
ملك:اولا مش بعرف اعوم ثانيا احنا بالليل
كريم:خلاص بكرا الصبح هعلمك
ملك بفرحه:ايه دا بجد
كريم:هههه اها
__من بعيد شويه
خالد:مش دى البنت اللى كانت على الشاطئ الصبح
عمر:اه هى
خالد:ما تروح تعزمها تيجى الحفله بتاعتنا
عمر:بس انا مش عارف اسمها
خالد:لماتروح ابقى اعرفه
عمر:ماشى

عند ملك وهى وافقه معاهم
وعمر جاى عليهم سمع حد بيقولها ياملك
فعرف اسمها
عمر:انسه ملك!
ملك:ايوه ايه دا انت؟!
عمر:احم انا عمر فكرانى
ملك:اه فكراك ،خير المكان دا بتاع حضرتك بردوا
عمر:لا فهمتينى غلط ،انا بس كنت حابب انك تشرفينى فى حفلتى
ملك:بس انا معايا ناس مش هينفع اسيبهم
بص عمر ليهم ورجع بصلها تانى: مش مشكلة يتفضلوا معاكى
ملك:اوك يلا
يمشوا وكريم واسر فى صوت واحد: ملك مين دا
ملك تقف تبصلهم وتفطس من الضحك
عمر:فى حاجه ياملك
ملك:لالا ابدا ،انا جايه اهو
كريم وآسر يبصوا لبعض ويتغاظوا من ملك اوى ويمشوا وراها
عمر لملك وبسنت وريم واسراء:عجبتكم الحفله
بسنت،ريم،اسراء:اها اوى
عمر وانتى ياملك
ملك:جميلة
عمر:انتى الأجمل اكيد
ملك:شكرا
اسلام ونور وكريم واسر
نور راح لبسنت:بسنت
بسنت:نعم
نور:تعالى عايزك
بسنت:حاضر بعد اذنكوا
وإسلام كذلك بس مع ريم
فضل كريم وآسر ،ومع عمر اسراء وملك
اسراء: عن اذنكوا ،ملك انا طالعه فوق شويه
ملك:ليه
اسراء:هكلم ساهر
ملك:سلميلى عليه اوى وخليه يجى بسرعه
اسراء:حاضر
تغادر اسراء المكان بينما يسال عمر ملك
عمر:ملك ممكن سؤال
ملك:اتفضل
عمر:هو مين ساهر دا
ملك:بتسال ليه
عمر:انا اسف
ملك:هههه انا بهزر ساهر دا اخويا واللى هناك دا اسر ابن عمتى والى جمبه كريم ابن خالى وابن عمتى بردوا واللى هناك مع بسنت دا نور ابن عمى واسلام بردوا ابن عمى يعنى احنا كلنا عيلة واحده مش زى ما انت فاكر او معتقد
عمر:فاكر ايه!
ملك:يعنى تكون فاكر مثلا اننا مجموعه شباب وبنات متصاحبين وجايين يقضوا يومين
عمر:مين قالك بقي انى فاكر كدا؟
ملك:محدش بس باين فى عينك عادى
عمر:ماشى ياست ملك
ملك:صح انت عرفت اسمى ازاى مفتكرش انى قولتلك اسمى
عمر:وانا جاى اعزمك سمعت اسراء بتقولك ياملك بطلى بقي فعرفت اسمك
ملك:هههههه ماشى
اتى آسر اليهم ومعه كريم
اسر:اجيب اتنين لمون
ملك بمرح:انت عارف انى مش بحبه
كريم:امال بتحبى ايه المانجه
ملك:اها بموت فيها هههههه
_ واحده تيجى عليهم وهما قاعدين على الترابيزه
انجى(صاحبه كريم):ايه دا كريم اذيك عامل ايه واحشنى اوى
سلمت عليه وحضنته
كريم:انجى اذيك انتى بتعملى ايه هنا
انجى:انا جاية مع بابا اغير جو وانت
كريم:انا بردوا بس جاى مع قرايبى
انجى:مساء الخير
الكل:مساء النور
كريم:دى ملك ودا اسر قرايبى ودا..
قاطعته مكمله: عرفاه طبعا عمر اسماعيل ابن صاحب الفندق تشرفنا
الكل:شكرا
انجى:تعالا معايا دا بابا هيفرح اوى لما يشوفك
كريم:اوك يلا ،بعد اذنكم
يأتى خالد لعمر
خالد:عمر انت قاعد هنا والشلة كلها قالبة الدنيا عليك
آسر بدهشه:خالد مصيلحى
خالد بصدمه فرح:آسر نبيل
اسر:واحشنى ياصاحبى
خالد:وانت كمان يا اسوره واحشنى اوى اوى عاش من شافك ياجدع
عمر:ايه دا انتو تعرفوا بعض
خالد:عز المعرفه
اسر:من ايام المدرسه
خالد:تعالا انت واحشنى اوى
اسر:بعد اذنكوا
عمر،ملك:اتفضل
(ملك حست انها فرحانه اوى لما شافت اسر فرحان انه شاف صاحبه بس مش عارفه ليه حست بكدا)

عند اسراء
اسراء بحزن:يعنى ايه ياساهر مش هتيجى
ساهر:بصي لو جيت اخر الأسبوع ممكن نمد الأجازه شويه يومين كمان
اسراء:ماشى ياساهر براحتك
ساهر:خلاص بقي والله غصب عنى والله بعمل اقصى جهد عشان اخلص الشغل اللى عليا بدرى والحق اجيلك
اسراء:ربنا معاك ياساهر يارب
ساهر:يااااه احلى دعوه من احلى بنت فى حياتى ،هو فرحنا امتى بقي
اسراء:مش عارفه اسال اونكل فريد
ساهر:هههه عونايا
اسراء:ملك بتلم عليك كتير وبتقولك تعالا بسرعه
ساهر:طمنينى عليها هى كويسه
اسراء:اها الحمدلله
ساهر:خلى بالك منها

رانيا:عمر انت فين يابنى بدور عليك من بدرى ايه دا مين دى
عمر:دى ملك ملك دى رانيا
ملك:اهلا
رانيا بقرف:اهلا
تشد رانيا عمر من ايده:يلا بقي يا بيبى عشان نرقص
عمر:لا روحى انتى
رانيا:مش هينفع يلا بقي
ملك:ممكن عادى تتفضل
عمر:ماتيجى معانا
ملك:لا شكرا
_يمشى عمر مع رانيا وتفضل ملك لوحدها
يأتى شخص الى ملك ليحدثها
طه:ملك
ملك بصدمه تجعلها تُوتهته فى الكلام: ط طه انت بتعمل ايه هنا
طه:انا بشتغل هنا ،انتى اللى بتعملى ايه هنا
ملك بعيون حمرا: أ أجازة مع قرايبى
طه بضيق:قرايبك ،طب بعداذنك
ملك: أ أستنى بس
طه:نعم
ملك:هو هو سلوى ومريم والولاد اخبرهم ايه
طه:الحمدلله كويسين
ملك:واستاذ سامى
طه بحزن:تعبان اوى ياملك
ملك بدموع:هو فى السجن مش كدا
طه:ايوه وماما كمان
تسمع ملك كلمت ماما تنفزع وتفتكر الكوابيس اللى كانت بتحلم بيها
طه:ملك انا عارف انهم غلطانين بس مكنش لازم يحصل كدا معاهم وهما فى السن دا
ملك: انت كنت عارف انى مش اختك صح
طه:ايوا
ملك وقد ازدادت دموعها:وكنت عادى كدا بتسبنى انام معاك فى الأوضة
طه:يعلم ربنا عمرى ماشوفتك غير اختى اختى وبس
جلست ملك على الكرسى وهى فى حالة انهيار وبدات تبكى بصوت واضح جدا والدموع فى عيونها زى الشلالات
طه يمسك اديها: ملك اهدى عشان خاطرى لو اضايقتى انك شوفتينى انا مستعد اختفى من هنا ومتشوفيش وشى تانى ،انا اسف مش قاصد اضايقك
ملك بدموع:انا افتكرت حجات كتير..

الفصل التالي
جميع الفصول
أجزاء الرواية
الآراء والتعليقات على الرواية